ชื่อภาพ : ชีวิตของฉัน “ทุกอย่างในภาพคือตัวหนูเอง สีที่ใช้เป็นสีที่หนูชอบมากๆ” “มด”

ชื่อภาพ : วันแห่งความสุข “โย”

ละครเวทีที่สะท้อนถึงความสุข ความทุกข์ และความหวังของเด็กที่มีเชื้อเอชไอวี

     ขอบอกว่าละครเวที  “ฉันคือใคร ใยฉันจึงมี” เด็กๆแสดงได้อย่างประทับใจผู้ชมอย่างยากที่จะลืมเลือนไม่เพียงแต่ความสนุกสนานจากมุขตลกที่แสนจะใสซื่อเท่านั้น แต่ความไร้เดียงสาของพวกเด็กๆยังทำให้น้ำตาแห่งความสุขของผู้ชมไหลออกมาอย่างไม่รู้ตัว 

     แม้ละครเวทีจะแสดงจบลงด้วยดีแต่ความอบอุ่นและความประทับใจก็ยังคงอบอวล (เห็นได้จากเสียงปรบมือจากผู้ชมที่ให้กำลังใจเด็กๆอยู่นานหลายนาทีเลยทีเดียว) 

     เมื่อประมาณปี 2547 การรณรงค์สื่อสารเพื่อสร้างความเข้าใจในการดูแล ปกป้อง คุ้มครอง และเสริมสร้างความมั่นใจในการอยู่ร่วมกันกับเด็กที่มีเชื้อเอชไอวี ผ่านงานศิลปะ “นิทรรศการวาดชีวิต : ภาพวาดและบทบันทึกของเด็กที่มีเชื้อเอชไอวี”   

     มาในครั้งนี้ นิทรรศการ “ฉันคือใคร ใยฉันจึงมี” จึงเป็นการสานต่อกิจกรรมเพื่อให้เด็กๆเรียนรู้ถึงกิจกรรมที่หลากหลาย ไม่เพียงแต่การถ่ายทอดศิลปะผ่านภาพวาดเท่านั้นแต่ยังมีศิลปะอีกหลายแขนงไม่ว่าจะเป็นภาพถ่าย กวี ละครที่จะทำให้เด็กๆได้เปิดโลกของศิลปะมากขึ้น 

     และเทศกาลศิลปะ “ฉันคือใคร ใยฉันจึงมี” who am I why I am here ก็ยืนยันว่าทุกผลงาน แสดงให้เห็นว่าเด็กๆทุกคนมีความสามารถกันอย่างเกินตัวจริงๆ  

     และหวังว่าเทศกาลศิลปะครั้งนี้จะทำให้สังคมยอมรับเด็กที่มีเชื้อเอชไอวีมากขึ้น 

     สำหรับภาคเหนือ ภาคอีสาน และภาคใต้ไม่ต้องเสียใจ เพราะชุดนิทรรศการและการแสดงจะเดินทางไปเยือนทุกภาคในช่วงเดือนตุลาคม – ธันวาคม 2549

อ้างอิงข้อมูลและภาพประกอบจาก

กลุ่มเราเข้าใจและหนังสือประกอบเทศกาลศิลปะ “ฉันคือใคร ใยฉันจึงมี” who am I why I am here